بسم الله الرحمن الرحیم
 
نگارش 1 | رمضان 1430

 

صفحه اصلی | کتاب ها | موضوع هامولفین | قرآن کریم  
 
 
 موقعیت فعلی: کتابخانه > مطالعه کتاب شرح نهج البلاغه جلد 3, علامه محمدتقی جعفری ( )
 
 

بخش های کتاب

     fehrest -
     index - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     kh0001 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0002 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0003 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0004 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0005 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0006 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0007 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0008 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0009 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0010 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0011 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0012 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0013 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0014 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0015 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0016 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0017 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0018 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0019 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0020 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0021 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0022 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0023 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0024 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0025 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0026 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0027 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0028 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0029 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0030 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0031 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0032 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0033 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0034 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0035 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0036 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0037 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0038 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0039 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0040 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0041 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0042 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0043 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0044 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0045 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0046 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0047 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0048 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0049 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0050 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0051 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0052 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0053 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0054 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0055 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0056 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0057 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0058 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0059 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0060 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0061 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0062 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0063 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0064 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0065 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0066 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0067 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0068 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0069 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0070 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0071 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0072 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0073 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0074 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0075 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0076 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0077 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0078 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0079 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0080 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0081 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0082 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0083 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0084 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0085 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0086 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0087 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0088 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0089 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0090 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0091 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0092 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0093 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0094 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0095 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0096 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0097 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0098 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0099 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0100 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0101 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0102 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0103 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0104 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0105 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0106 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0107 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0108 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0109 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0110 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0111 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0112 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0113 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0114 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0115 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0116 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0117 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0118 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0119 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0120 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0121 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0122 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0123 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0124 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0125 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0126 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0127 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0128 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0129 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0130 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0131 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0132 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0133 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0134 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0135 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0136 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0137 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0138 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0139 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0140 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0141 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0142 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0143 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0144 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0145 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0146 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0147 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0148 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0149 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0150 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0151 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0152 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0153 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0154 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0155 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0156 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0157 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0158 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0159 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0160 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0161 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0162 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0163 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0164 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0165 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0166 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0167 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0168 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0169 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0170 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0171 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0172 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0173 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0174 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0175 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0176 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0177 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0178 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0179 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0180 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0181 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0182 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0183 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
 

 

 
 

هدف‏هاى اعلاى تقوى ورزيدن از ديدگاه قرآن

انواعى از هدف اعلاى انسانى در قرآن براى تقوى ذكر شده است كه همه آنها سازندگى تقوى را بخوبى اثبات مى‏كند . از آنجمله :

1 يا اَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً 1 .

( اى مردمى كه ايمان آورده‏ايد ، اگر براى خدا تقوى بورزيد ، خداوند در شما نيروى تمييز و تفكيك كننده حق از باطل بوجود ميآورد ) آيات ديگرى در همين مضمون وارد شده است ، مانند :

2 وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ يُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ 2 .

( و براى خدا تقوى بورزيد ، خدا براى شما تعليم ميدهد ) اين گروه از آيات مردم را آماده پذيرش معارف عالى عالم هستى مينمايد كه بدون فهم برين در اختيار كسى قرار نمى‏گيرد . درست است كه تفكرات و انديشه‏ها و هوش و حدس و تجسم‏هاى ما كه مستند به وساطت حواس و آزمايشگاه‏ها ميباشند ، وسايل ضرورى ميباشند ولى ثمره و نتايج اين نيروها و استعدادها از حيطه موضع‏گيرى‏هاى محدود ما در جهان هستى تجاوز نمى‏كنند . اين محدوديت با نظر به مخلوط گشتن بازيگرى و تماشاگرى ما در نمايشنامه وجود كاملا روشن ميگردد . بعبارت ديگر محدوديت

-----------
( 1 ) الانفال آيه 29 .

-----------
( 2 ) البقرة آيه 282 .

[ 257 ]

ناشى از فاصله‏اى كه شرايط گوناگون درك شونده با انسان درك كننده بوجود ميآورد ، ما را از تمييز واقعى حق و باطل و معرفت‏هاى تفسير كننده هستى ، بدون دخالت بازيگرى حسّى و ذهنى ، محروم ميسازد . در صورتيكه تكاپو در راه تصفيه شخصيت و نگهدارى آن از آلودگى‏هاى حيوانى و درندگى و خودخواهى‏هاى متنوع ،

براى ما آن فهم برين را بوجود ميآورد كه آگاهى‏هاى عالى را بدنبال دارد .

منكر اين گونه آگاهى‏ها بايستى مقدار فراوانى از معارف عالى بشرى را كه شرق و غرب را فرا گرفته است ، ناديده بگيرد . آگاهى‏هاى مربوط به ارزش هاى عالى انسانى و فداكارى‏هاى حياتى در راه تحقق بخشيدن بآنها را نميتوان از محسوسات جهان عينى و از آن امور ذهنى كه مستند به محسوسات عينى است ،

استنباط كرد . چنانكه از فعاليت‏هاى عقل نظرى كه وسيله فعاليت‏هاى فكرى معمولى است و دائما با فرمان شخصيت ساخته شده در محيط و ديدگاه‏هاى محدود ، دست به كار ميگردد ، نميتوان توقع داشت كه بيك انسان اثبات كند كه انسان‏ها را در امتيازات و نيروهاى خود ، مشترك بداند ، زيرا آن عقل نظرى كه تابع شخصيت‏هاى خودبين و خودخواه است ، جز سودجويى و انتخاب اصلح براى خويشتن منطق ديگرى ندارد ، از طرف ديگر :

عقل سر تيز است ليكن پاى سست
زآنكه دل ويران شده‏ست و تن درست

عقل نظرى در زمينه خودمحورى ميتراشد و ميخراشد و ميكاود و مسئله‏اى را حل نكرده آن مسئله را با چند سئوال ديگر آبستن ساخته پيش روى متفكر مى‏گذارد و در هنگام خداحافظى هم ميگويد : من كارى با چون و چراها ندارم ، اينست كه مى‏بينى حيات از تكامل اجزاى ماده در مجراى قوانين طبيعت بوجود آمده رو به تكامل عالى‏تر ميرود . اين پاسخ هفت ميليون سئوال مربوط به حيات را حل و فصل مينمايد .

« اين مطلب كه پيرامون پديده حيات هفت ميليون چون و چرا وجود دارد ،

از آقاى اپارين دانشمند زيست شناس معروف اتحاد جماهير شوروى است » [ 1 ]

( 1 ) اپارين در كتاب حيات ، طبيعت منشأ و تكامل آن ص 183 ترجمه آقاى هاشم بنى طرفى چاپ چهارم ، چنين ميگويد : « فقط از راه چنين برداشت تكاملى است كه امكان مى‏يابيم نه فقط بفهميم كه در بدن موجودات زنده چه رخ ميدهد و چرا رخ ميدهد ، بلكه همچنين خواهيم توانست به هفت ميليون چون و چرائى پاسخ بدهيم كه براى شناخت واقعى جوهر حيات در برابر ما قرار ميگيرند » .

[ 258 ]

با اين ملاحظات ميتوانيم ضرورت فهم برين را براى آگاهى‏هاى عالى كه جهان هستى و وجود ما را كه بعنوان حلقه‏اى از زنجير طولانى و پهناور خود در بر گرفته است ، اثبات نماييم .

همچنين تفكيك حق از باطل مانند تفكيك كارهاى اختيارى از كارهاى جبرى در حساس‏ترين شئون حيات تكامل يافته بدون روشنايى‏هاى حاصل از تقوى ، ممكن نميباشد .

3 اِنَّ فِي اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ ما خَلَقَ اللَّهُ فى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَّقُونَ 1 .

( در جريان پشت سر هم شب و روز و آنچه كه خداوند در آسمانها و زمين آفريده است ، آياتى است براى مردمى كه تقوى ميورزند ) .

4 وَ اِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا فَاِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ 2 .

( و اگر شكيبائى كنيد و تقوى بورزيد ، اين روش شما صحيح و از تصميم عاقلانه در امور ناشى است ) .

بعضى ديگر از آيات همه اوصاف رشد و كمال را به مردم با تقوى نسبت ميدهد :

5 لَيْسَ الْبِرَّ اَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنْ امَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ الْكِتابِ وَ النَّبِيِّينَ وَ اتَى الْمالَ عَلى‏ حُبِّهِ ذَوِى الْقُرْبى‏ وَ الْيَتامى‏ وَ الْمَساكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ السَّائِلِينَ وَ فِى الرِّقابِ وَ اَقامَ الصَّلوةَ وَ آتَى الزَّكاةَ وَ الْمَوْفُونَ بِعَهْدِهِمْ اِذا عاهَدُوا وَ الصَّابِرِينَ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حِينَ الْبَأْسِ اُولئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ اُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ 3 .

-----------
( 1 ) يونس آيه 6 .

-----------
( 2 ) آل عمران آيه 186 .

-----------
( 3 ) البقره آيه 177 .

[ 259 ]

( نيكوكارى آن نيست كه صورتهايتان را بطرف مشرق و مغرب برگردانيد ،

بلكه نيكوكارى از آن كسى است كه به خدا و روز قيامت و فرشتگان و كتاب و پيامبران ايمان بياورد و در راه محبت خداوندى به خويشاوندان و يتيمان و بينوايان و در راه ماندگان و نيازمندانى كه نياز خود را آشكار مى‏كنند و آزاد كردن بردگان مال مى‏دهد و نماز را بر پا مى‏دارد و زكات مى‏دهد . و هنگامى كه تعهدى مى‏بندند وفا به تعهد مى‏نمايند و آنانكه در ناگوارى‏ها و مشقت‏ها و وحشت‏ها شكيبائى مينمايند .

آنان راستگويان و راست كردارانند و آنان هستند كه تقوى مى‏ورزند ) .

6 اِعْدِلُوا هُوَ اَقْرَبُ لِلتَّقْوى‏ 1 .

( عدالت بورزيد ، زيرا عدالت به تقوى نزديكتر است ) .

7 اِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُها مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ 2 .

( خداوند زمين را در اختيار بندگانى كه مى‏خواهد مى‏گذارد و پايان امور از آن متقيان است ) .

8 تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعُلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوّاً فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ 3 .

( آن سراى آخرت را براى كسانى قرار مى‏دهيم كه در روى زمين برترى نمى‏طلبند و فساد براه نمى‏اندازند و پايان امور از آن متقيان است ) .

بنا بر مفاد اين آيات ، مردم با تقوى كه توانسته‏اند شخصيت انسانى خود را از دستبرد عوامل انحراف و پليدى‏ها محفوظ بدارند و نجات بدهند ، داراى اوصاف زير مى‏باشند :

1 فهم برين و آگاهى‏هاى عالى كه عامل تمييز حق از باطل و تحصيل معارف عالى هستى مى‏باشد .

2 نگرش عالى در تحولات و كائنات آسمانى و زمينى و شناخت برين در

-----------
( 1 ) المائدة آيه 8 .

-----------
( 2 ) الاعراف آيه 128 .

-----------
( 3 ) القصص آيه 83 .

[ 260 ]

باره آن موجودات كه آيات الهى بودن آنها را نشان مى‏دهد و اين نگرش از معلومات رسمى شناخته نيست .

3 اراده و تصميم منطقى در برابر رويدادهاى زندگى مادى و معنوى ، اگر چه اين صفت تقوى با نظر سطحى ناچيز مى‏نمايد ، ولى با اندك دقت و تأمل جدى روشن مى‏گردد كه اصل مبناى زندگى آدمى به اراده و تصميم او بستگى دارد . زيرا اراده‏هاى اشخاص در زندگى اغلب اوقات متعدد و متنوع بوده با نظر به دگرگونى موضع گيرى‏ها در برابر رويدادها ، و واقعياتى كه دائما در حال تحولند ، چگونگى اراده و تصميم حساس‏ترين و حياتى‏ترين نقش را به عهده دارند ، بطوريكه « وضع روانى و هدف گيرى‏ها و چگونگى استعدادهاى يك انسان را مى‏توان از چگونگى اراده و تصميم‏هاى او بخوبى كشف كرد » .

4 ايمان به خدا و فرشتگان و كتاب آسمانى [ كه قاطعانه‏ترين نسخه درمان دردهاى بشرى است ] و پيامبران . اين عقايد كه از اوصاف متقين است ، باضافه اينكه عدالت و نظم واقعى حيات بدون آنها امكان پذير نيست ، پرورش دهنده استعدادها و عظمت‏هاى روحى و عامل منحصر رهايى از پوچ گرايى در زندگى مى‏باشد .

5 استفاده از اندوخته‏ها در راه ريشه‏كن شدن فقر و آزادى بردگان . خلاصه اين صفت متقين تنظيم مسائل اقتصادى است كه هيچ فرد و جامعه‏اى بدون آن نمى‏تواند ادّعاى حيات داشته باشد .

6 بر پا داشتن نماز ، كه بقول « هوگو » با يك عبارت مختصر : « در تماس نهادن بى‏نهايت كوچك ( انسان ) با بى‏نهايت بزرگ ( خدا ) در حال معرفت مى‏باشد . » 7 پرداخت ماليات بعنوان زكاة .

تبصره نكته بسيار با اهميتى كه در آيه مربوطه ( البقره آيه 177 ) وجود دارد ، اينست كه باضافه بيان لزوم پرداخت‏هايى كه فقر را در اشكال مختلفش ريشه كن مى‏سازد ، زكات را مستقلا از اوصاف متقين قرار مى‏دهد . معلوم مى‏شود حقوقى كه بايد پرداخت شود ، يك كميّت معين قاطعانه بنام زكات و غيره ندارد ،

بلكه مقدار پرداخت بايستى براى مرتفع ساختن احتياجات مادى جامعه كافى باشد .

[ 261 ]

8 عمل به تعهد و پيمان .

9 شكيبائى در برابر ناگوارى‏ها و مشقت‏ها و عوامل وحشت و ترس كه پيرامون زندگى بشرى را فرا گرفته است .

10 عدالت .

11 رهبرى سرنوشت نهايى زندگى انسانها در كره زمين با متقين خواهد بود .

12 دورى از برترى طلبى و فساد كردن در روى زمين .

اگر اين اوصاف نتوانند مدينه فاضله را در روى زمين ايجاد كنند ، كدامين مكر بازى‏ها و حيله‏گرى‏ها و چپاول‏گرى‏ها و دروغ‏ها و ستمگرى‏ها اين مدينه آرمانى را بوجود خواهند آورد ؟ 19 ، 20 ، 21 حقّ و باطل و لكلّ اهل فلئن امر الباطل لقديما فعل و لئن قلّ الحقّ فلربّما و لعلّ ( حقى وجود دارد و باطلى ، و هر يك براى خود اهلى مخصوص دارد . اگر باطل در افزايش باشد ، تازگى ندارد ، و اگر حق در اقليت باشد [ نقصى براى حق نيست ] با اينحال حق قابل تحقق بوده اجرايش امكان پذير است ) .