بسم الله الرحمن الرحیم
 
نگارش 1 | رمضان 1430

 

صفحه اصلی | کتاب ها | موضوع هامولفین | قرآن کریم  
 
 
 موقعیت فعلی: کتابخانه > مطالعه کتاب شرح نهج البلاغه جلد 3, علامه محمدتقی جعفری ( )
 
 

بخش های کتاب

     fehrest -
     index - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     kh0001 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0002 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0003 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0004 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0005 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0006 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0007 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0008 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0009 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0010 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0011 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0012 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0013 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0014 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0015 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0016 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0017 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0018 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0019 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0020 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0021 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0022 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0023 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0024 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0025 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0026 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0027 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0028 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0029 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0030 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0031 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0032 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0033 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0034 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0035 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0036 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0037 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0038 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0039 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0040 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0041 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0042 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0043 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0044 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0045 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0046 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0047 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0048 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0049 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0050 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0051 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0052 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0053 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0054 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0055 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0056 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0057 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0058 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0059 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0060 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0061 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0062 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0063 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0064 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0065 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0066 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0067 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0068 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0069 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0070 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0071 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0072 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0073 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0074 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0075 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0076 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0077 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0078 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0079 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0080 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0081 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0082 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0083 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0084 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0085 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0086 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0087 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0088 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0089 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0090 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0091 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0092 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0093 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0094 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0095 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0096 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0097 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0098 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0099 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0100 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0101 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0102 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0103 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0104 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0105 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0106 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0107 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0108 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0109 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0110 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0111 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0112 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0113 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0114 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0115 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0116 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0117 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0118 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0119 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0120 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0121 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0122 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0123 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0124 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0125 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0126 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0127 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0128 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0129 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0130 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0131 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0132 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0133 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0134 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0135 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0136 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0137 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0138 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0139 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0140 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0141 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0142 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0143 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0144 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0145 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0146 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0147 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0148 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0149 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0150 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0151 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0152 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0153 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0154 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0155 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0156 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0157 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0158 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0159 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0160 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0161 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0162 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0163 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0164 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0165 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0166 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0167 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0168 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0169 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0170 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0171 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0172 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0173 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0174 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0175 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0176 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0177 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0178 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0179 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0180 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0181 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0182 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
     KH0183 - شرح نهج البلاغه (جعفرى) [3]
 

 

 
 

1 فتنه عامل تحركى براى آزمايش

اين معنى كه در گروهى از آيات آمده است ، يكى از اساسى‏ترين عناصر فتنه است كه عبارت است از عامل تحرك و هيجان درونى كه در آن ، اصول و قوانين به تلاطم مى‏افتند و حتى حاكميّت شخصيت براى ايجاد آرامش و قرار گرفتن در مسير صحيح ، متزلزل مى‏گردد :

وَ كَذلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لِيَقُولُوا اَ هؤُلاءِ مَنَّ اللَّهِ عَلَيْهِمْ مِنْ بَيْنِنا اَ لَيْسَ اللَّهُ بِاَعْلَمَ بِالشَّاكِرينَ 1 .

( و بدينسان بعضى از آنان را بوسيله بعضى ديگر مفتون ساختيم ، تا بگويند آيا اينان ( مردم با ايمان كه بينوايان جامعه محسوب مى‏شوند ) هستند كه در ميان ما مورد احسان خداوندى قرار گرفته‏اند ، آيا خداوند به سپاسگذاران داناتر نيست ) .

نزول اين آيه در آن مورد بوده است كه اغنياء و چشمگيران جامعه پيش پيامبر اكرم ( ص ) آمده خواستار امتيازى گشتند .

اين امتياز چنين بود كه پيامبر موقعيت اجتماعى آن اغنياء و اشراف را منظور نموده حساب آنان را از بينوايان تفكيك كند . خداوند متعال خواسته آنان را مطرود اعلان فرموده آيه پيش از آيه فوق را نازل نمود :

وَ لا تَطْرُدِ الَّذينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالغَداةِ وَ الْعَشِىِّ يُريدُونَ وَجْهَهُ ما عَلَيْكَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْى‏ءٍ وَ ما مِنْ حِسابِكَ عَلَيْهِمْ مِنْ شَيْى‏ءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُونَ مِنَ الظَّالِمينَ 2 .

-----------
( 1 ) الانعام آيه 53 .

-----------
( 2 ) الانعام آيه 52 .

[ 93 ]

( آنان را كه صبحگاه و شامگاه پروردگار خود را مى‏خوانند و تنها خود او را مى‏خواهند ، طرد مكن ، چيزى از حساب آنان بر تو نيست و چيزى از حساب تو بر آنان نمى‏باشد ، اگر آنان را طرد كنى از ستمكاران خواهى بود ) .

آيه مورد بحث مى‏گويد : برقرار كردن تساوى ميان همه افراد جامعه و اينكه آن بينوايان شايسته پرچمدارى رشد و تكامل شده‏اند ، براى آن اغنياء و اشراف گران آمده ، مى‏گفتند :

شگفتا ، اين بينوايانند كه خدا آنانرا بر ما برترى داده رهروان منزلگه كمال معرفى مى‏نمايد ؟

خداوند خطا و اشتباه آنان را گوشزد نموده مى‏گويد : از حكمت عاليه ما است كه بدون توجه به موقعيّت‏هاى دروغينى كه انسان‏ها در زندگى اجتماعى براى خود كسب مى‏نمايند ، مردم آماده پذيرش واقعيت را [ اگر چه در پايين‏ترين سطوح مجتمع جاى گرفته باشند ] مورد عنايت قرار داده ، پيشروان قافله تمدن‏ها مى‏نماييم .

اين يك آزمايش بسيار مهمى است كه چشمگيران با اعتقاد به انحصار شايستگى در خويشتن ، در آن قرار مى‏گيرند .

درون آنان با محتويات خودخواهى‏ها و خود كامگى‏ها و صدها پديده‏هاى ناشى از اصول خودمحورى ، متلاطم مى‏شود و حالت مفتونى پيدا مى‏كنند .

اگر آنان لحظاتى بينديشند و از عقل و وجدانشان اطلاعات مستقيم و ناب درباره موجوديت واقعى خود به دست بياورند ، اين حق روشن را خواهند ديد كه همه چيز را مى‏دانند جز اين حقيقت را كه چنانكه اشكال چشم و ابرو و اندام و لباس بازگو كننده حقيقت حيات و روح آدمى نيست ، همچنان اشكال چشمگيرى كه آنان از موجوديت دروغين خود با زيركى‏ها و حيله‏گرى‏هاى گوناگون در جامعه منعكس ساخته‏اند ، كمترين دلالتى بر واقعيت آنان ندارد .

ايكاش يك هزارم كوشش‏ها و تكاپوهايى را كه براى منعكس ساختن خود دروغين در جامعه صرف كرده‏اند ، در تفسير و توجيه معناى انسان مبذول مينمودند تا بفهمند كه امتياز و عظمت واقعى بيش از يك عامل ندارد و آن عبارتست از احساس

[ 94 ]

تعهد برين كه از شناخت واقعى انسان شروع مى‏شود و در انسان شدن ايفاء ميگردد .

اَ حَسِبَ النَّاسُ اَنْ يُتْرَكُوا اَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ . وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّه الَّذينَ صَدَقُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْكاذِبينَ 1 .

( آيا مردم گمان مى‏كنند كه به حال خود واگذار شوند كه بگويند : ما ايمان آورديم و مورد آزمايش قرار نگيرند . ما مردمانى را پيش از آنان آزمايش كرديم ،

تا راستگويان و دروغگويان در [ صفحه هستى كه جلوه‏گاه ] علم خداوندى است ،

منعكس گردند ) .

با نظر به امثال اين آيات روشن مى‏شود كه فتنه داراى جنبه مثبتى مى‏باشد كه خداوند آن را بخود نسبت مى‏دهد .

وَ اعْلَمُوا اَنَّما اَمْوالُكُمْ وَ اَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ 2 .

( و بدانيد كه اموال و فرزندان شما وسيله‏هايى براى آزمايشند ) .

كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ نَبْلُوَكُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَيْرِ فِتْنَةً وَ اِلَيْنا تُرْجَعُونَ 3 .

( همه نفوس طعم مرگ را خواهند چشيد و شما را با شرّ و خير به آزمايش مى‏كشيم و به سوى ما خواهيد برگشت ) .

اِنْ هِىَ اِلاَّ فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِها مَنْ تَشاءُ وَ تَهْدى‏ مَنْ تَشاءُ 4 .

( [ خداوندا ، اين حادثه ] نيست مگر آزمايشگرى تو ، با اين حادثه كسى را [ كه خود را در مجراى مشيت تو آماده ضلالت ساخته است ] گمراه ميكنى و كسى را [ كه خود را در مجراى مشيت تو آماده هدايت كرده است ] هدايت مى‏نمائى ) .

-----------
( 1 ) العنكبوت آيه 2 و 3 .

-----------
( 2 ) الانفال آيه 28 .

-----------
( 3 ) الانبياء آيه 35 .

-----------
( 4 ) الاعراف آيه 155 .

[ 95 ]

وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلى ما مَتَّعْنا بِهِ اَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا لِنَفْتِنَهُمْ فيهِ 1 .

( چشمان خود را به سوى همسران آنان كه چونان شكوفه حيات دنيا براى بهره‏ور شدنشان قرار داديم ، دراز مكن ، اين شكوفه‏هاى دنيوى وسيله آزمايشى است كه براى آنان قرار داده‏ايم ) .

وَ ما يُعَلِّمانِ مِنْ اَحَدٍ حَتَّى يَقُولا اِنَّما نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلا تَكْفُرْ 2 .

( [ هاروت و ماروت ] سحر را به كسى تعليم نمى‏كردند مگر اينكه مى‏گفتند :

ما جز آزمايش مقصدى نداريم ، كافر مباش ) .