بسم الله الرحمن الرحیم
 
نگارش 1 | رمضان 1430

 

صفحه اصلی | کتاب ها | موضوع هامولفین | قرآن کریم  
 
 
 موقعیت فعلی: کتابخانه > مطالعه کتاب چهره درخشان قمر بنی هاشم جلد 3, حجت الاسلام شیخ على ربانى خلخالى ( )
 
 

بخش های کتاب

     FEHREST -
     ABA00001 -
     ABA00002 -
     ABA00003 -
     ABA00004 -
     ABA00005 -
     ABA00006 -
     ABA00007 -
     ABA00008 -
     ABA00009 -
     ABA00010 -
     ABA00011 -
     ABA00012 -
     ABA00013 -
     ABA00014 -
     ABA00015 -
     ABA00016 -
     ABA00017 -
     ABA00018 -
     ABA00019 -
     ABA00020 -
     ABA00021 -
     ABA00022 -
     ABA00023 -
     ABA00024 -
     ABA00025 -
     FOOTNT01 -
 

 

 
 

 

next page

fehrest page

فهرست مطالب 
پيشگفتار
تقريظ
تقريظ شعرى
بخش اول : فضايل حضرت اميرالمؤ منين على بن ابى طالب عليهماالسلامپدر ارجمندحضرت قمر بنى هاشمابوالفضل العباس عليه السلام از ديدگاه مخالفين و معاندين
فصل اول
مراجعه ابوبكر به على عليه السلام در پاسخ به پرسش عاى مرد يهودى
پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم ، پرچم جنگ خيبر را به على عليه السلاممىسپارد و ايشان باكشتن مرحب ، خيبر را فتح مى نمايد
اگر مردم تجمع بر دوستى على عليه السلام مى كردند خداوند آتش جهنمرانمىآفريد
مراجعه عمر به على در تعداد طلاق نيز و سنگينى ايمان على بر طبقات آسمان وزمين
فضائل غير قابل شمارش على عليه السلام
اعتراف عمر به اينكه على مولاى هر كسى است كه پيامبر مولاى اوست
اعتراف عمر به اينكه على او را از هلاكت رهايى بخشيد
مراجعه عثمان به امير مومنان على عليه السلام در حكم گوشت شكارى براى محرم
مراجعه عثمان به امير مومنان در چگونگى آتش قبر و گفتن لولا على لهلك عثمان
فصل دوم : على عليه السلام از ديدگاه دشمنان قسم خورده (معاويه ، عمروعاصويزيد)
حديث (من كنت مولاه ...) به روايت عمر بن عبدالعزيز
اعتراف عمر بن عبدالعزيز به نشناختن زاهدتر از على عليه السلام
بخش دوم : نمونه اى از معجزات اميرالمؤ منين على عليه السلام
فصل اول
طغيان رود فرات و فروكش نمودن آن ، به دعاى اميرالمؤ منين على عليه السلام
2. آيت الله شيخ مشكور مى گويد: قلبم متوجه خدا و مظلوميت اميرالمؤ منين عليهالسلام گرديد
3. مگر شما به واسطه من از خدا نخواسته بوديد و هابيها شكست بخورند؟!
4. يادم آمد فرماندار جديد وهابى است
5. هدايت سفير فرنگ ، به معجزه اميرالمؤ منين على عليه السلام
بخش سوم : گلچينى از فراموش شده هاى تاريخ
فصلاول
آيا ضمانت مى كنى مرا به آنچه گفتى ؟
كوبنده در كيست ؟
او حافظ و نگهبان توست
اميرالمؤ منين عليه السلام فرمود: اين زينب امانت من نزد توست
وقتى ام البنين عليهاالسلام وارد شد زينب عليهاالسلامبه استقبال او شتافت
عبيدالله بن عباس بن على عليهم السلام ، لباسهاى پدر را پوشيد
توسل به ام البنين عليهاالسلام
قمر بنى هاشم عليه السلام و قبرستان بقيع
از لقب قمر بنى هاشم بسيار مسرور مى شوند
مصيبتى بى نظير در عرصه كربلا
بخش چهارم : وظايف و مسئوليتها
فصل اول
پيامبران خدا و امامان معصوم عليهم السلام ، انسان هاى كاملى هستند
عدم اولويت ابوبكر
عدم اولويت عمر
عدم اولويت عثمان
اولويت اسامه
فصل دوم
ارتباط و پيوند جسمانى
پيوند روحانى
سفارت
حسين رضا زاده با ذكر يا اباالفضل ركورد المپيك را شكست و قوى ترين مرد جهانشد
حسين رضا زاده ركورد دار حركت يك ضرب
فصل سوم : علم و علمدارى
علم حضرت عباس عليه السلام
آرايش علم هاى بزرگ در شهرستان دزفول
پدرم علمدار قمر بنى هاشم عليه السلام بود
شجاعت حضرت ابوالفضل عليه السلام
بخش پنجم : سيادت حضرت ابى الفضلالعباس عليه السلام
فصل اول
سيادت حضرت ابى الفضل العباس عليه السلام
كلمه (سيد) از نظر اصطلاح و استعمال
كلمه (سيد) از نظر روايات
كلمه (سيد) از نظر علما
حضرت ابى الفضل العباس عليه السلامازآل محمد صلى الله عليه و آله و سلم است
معناى آل و امت
اهانت به علويه
فصل دوم
اعقاب اباالفضل العباس بن اميرالمؤ منين عليهماالسلام در پاكستان
ستاره درخشان علوى در آرنجن برزوك كاشان
موقعيت جغرافيايى روستاى آرنجن
امامزاده احمد بن عباس به روايت تاريخ
موقعيت ساختمان فعلى
كرامات امام زاده سيد احمد
زيارت نامه
امام زاده زَكى ، در فاو
امام زاده هاى روستاى مريچه شهرستان رامهرمز
ابراهيم بن فضل بن عباس بن على بن ابى طالب عليهم السلام درنوده بخشخنداب اراك
شاه سيد على در قم
بخش ششم : آب ، سقايت و سقا خانه ها
فصل اول
نهر فرات و علقمه
نهر علقمه
دجله و كرانه هايش
و بدين سان مردم كربلا بهره مند شدند
فصل دوم
شب 17 ماه رمضان ساقى كوثر حضرت اميرالمؤ منين على عليه السلام به درخواست رسول اكرم صلى الله عليه وآله وسلم به خيمه ها آب آوردند
شرايط ساقى
سقايت على عليه السلام
سقايت امام حسين عليه السلام
آب دادن به كافر
ضمانت بهشت براى سقا
ثواب لعن بر قاتل امام حسين عليه السلام پس از نوشيدن آب
عطوفت رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم به حيوانات
فصل سوم
سقا خانه ها
(سقا) يا (ساقى تشنگان كربلا)
حفر زمزم
سقاخانه صحن مطهر حضرت ثامن الحجج ، امام على بن موسى الرضا عليهآلافالتحية و الثناء در مشهد مقدس
تاريخچه سقاخانه معروف اهواز به نامحضرت ابوالفضل العباس عليه السلام
سقا خانه ابوالفضل العباس عليه السلام اهواز
سقاى خوزستانى به بازديد كنندگان نمايشگاه ايرانگردى آب مراد مى دهد
سقاخانه حضرت اباالفضل العباس عليه السلام واقع درآستان مقدس حضرت علىبنمهزيار اهواز
آستان مقدس حضرت محمد بن جعفر طيار عليهالسلام دردزفول
سقاى كنيز
مساجد شهرستان شوش دانيال و حومه كه به نامحضرت ابوالفضل عليه السلام نامگذارى شده است
اماكن مذهبى و اسامى هيئت هاى مذهبى كه به نام حضرت عباس عليه السلام درشهرهاىخوزستان موجود است
اسامى اماكنى كه در اهواز به نام حضرت عباس عليه السلام نام گذارى شدهاست
فصل چهارم : گلچينى از هيئت هاى سقايى جهان اسلام
سقايى چيست و عزادارى سقايى كدام است ؟
عزادارى سقايى براى چه تاسيس شده و به اين اسم ناميده گرديد؟
عزادارى سقايى در كربلاى معلا
نمونه اى از اشعار سقايى سقاهاى كربلا
عزادارى سقايى در نجف اشرف
عزادارى سقايى در كاظمين
هيئت سقايى حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام دركاشان
هيئت سقايى ابوالفضل العباس عليه السلام در كاشان
هيئت سقايى ابوالفضل العباس عليه السلام در كاشان
هيئت سقايى ابوالفضل العباس عليه السلام در كاشان
هيئت سقايى ابوالفضل العباس عليه السلام در كاشان
عزا دارى سقايى در همدان
اسامى دسته جات سقايى همدان
مراسم عزا دارى سقاهاى همدان در ماه محرم
خارج شدن دسته جات سقايى همدان با لباس سقايى
عزادارى سقاهاى همدان در ساير ماهها و مناسبت ها
هيئت سقايى همدانى هاى مقيم تهران
تقدير و تشويق آيت الله بروجردى از هيئت سقاها
تفاوت سقايى همدان با كاشان
عزا دارى سقايى تهران
عزادارى سقايى در قم
عزادارى سقايى در اراك
هيئت سقاهاى ابوالفضل عليه السلام اراك
عزادارى هيئت سقاهاى ابوالفضلعليه السلام در ليالى و ايام عاشورا
رفتن هيئت سقاهاى ابوالفضل عليه السلامبهمنازل علماى اراك
هيئت سقاهاى ابوالفضل عليه السلام شهر قمبهمنازل علمامى رفتند
مجالس هفتگى هيئت سقاهاى ابوالفضل عليه السلام اراك
هيئت سقاهاى فاطميه اراك
عزادارى هيئت سقاهاى فاطميه در ليالى و ايام عاشورا
رفتن سقاهاى فاطميه به منازل علماى اراك
هيئت سقاهاى حسينى اراك
عزادارى هيئت سقاهاى حسينى در ليالى و ايام عاشورا
رفتن هيئت سقاهاى حسينى قم به منزل آيه الله العظمى بروجردى
عزادارى سقايى در آران
عزادارى سقايى در بيدگل كاشان
هيئت سقايى ابوالفضل حسينيه توى ده بيدگل
تاريخ جام آب حسينيه خانقاه بيدگل
عزادارى سقايى در يزد
عزادارى سقايى در نياسر
عزادارى سقايى نياسر در ماه محرم و غيره
عزادارى سقايى در مشهد مقدس
هيئت سقايى نوغان به منازل علما نيز مى رفته اند
بخش هفتم : قدم گاه ها و بقعه ها
فصل اول : قدمگاه ها
قدمگاه مارم
كرامت قدمگاه مارم
قدمگاه حضرت عباس عليه السلام در سرپل ذهاب
سه كرامت از قدمگاه سرپل ذهاب
قدمگاه عباس بن على عليه السلام در سمنان
قدمگاه محله عباس در شهر شوشتر
بقعه قدمگاه ابوالفضل عليه السلام درجاده دزفول - شوشتر
بقعه عباس كچيكه
عباس محله كهواز
بقعه عباس بن على عليهماالسلام در هفت تپه
بخش هشتم : رواق ها، گنجينه و درهاى حرم
فصل اول : رواق ها
فصل دوم : گنجينه حرم حضرت ابوالفضل عليه السلام
فصل سوم
درهاى حرم مطهر حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام
ايوان طلا
صحن و درهاى آن
درهاى قديمى صحن
درهاى جديد صحن
ضلع هاى صحن
به خاك سپرده شدگان حرم حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام
گنبد
گلدسته ها
متوليان حرم حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام
بخش نهم : كرامات قمر بنى هاشم عليهالسلام(شامل 240 كرامت )
قسمت اول : پاسخ به تضرع ، و پاداش ادب عنايات قمر بنى هاشم عليه السلامبهشيعيان ، اهل سنت ، مسيحيان ، كليميان وزردشتيان(شامل 216 عنايت )
فصل اول : عنايت حضرت قمر بنى هاشم عليه السلام بهشيعيان(شامل 195 كرامت )
1. در حالى كه اشك مى ريختم ، قمر بنى هاشم عليه السلام رابه حقفاطمه زهرا و ام البنين عليهماالسلام قسم دادم
2. نام مرا عباس گذاشتند
3. قبل از استارت موتور هواپيما، عرض ادبى خدمت آقا ابا عبدالله و آقاقمربنى هاشم عليهماالسلام
4. قوت قلب پدر شهيد بر اثر پيام حضرت عباس عليه السلام
5. عنايت قمر بنى هاشم عليه السلام به صغير اصفهانى ، درعالم برزخ
6. به عنايت قمر بنى هاشم عليه السلام بچه فلج به راه افتاد
7. حضرت ابوالفضل عليه السلام فرمود او را ببخشيد، دست ازمنبرداشتند
8. اين مخصوص حضرت ابوالفضلالعباس عليه السلام است
9. خطاب به صدام فرمود
10. مشغول زيارت مردم ، ديدم عربى پشت سرمن مشغول زيارت است
11. آقا جان قلب مادرم را عوض كن
12. با گريه به خواب مى رود
13. اگر اتفاقى برايت پيش آمدباپول حل نشد به حضرت عباس عليه السلاممتوسل شو
14. توسل به حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام
15. توسل براى عروس ديگرم
16. توسل براى صبيه ام
18. روضه حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام
19. خرجى ام تمام شد
20. اصغر را هم قمر بنى هاشم عليه السلام شفا داد
21. نزديك بود روح از بدنم مفارقت كند
22. شفا از بيمارى مهلك
23. تو باب الحوائجى براى هركه خواهى شفاعت كن
24. تمام آن سربازها بيمار شدند
25. عبد صالح خدا فرمانبر امامش بود
26. روضه شفا بخش برايش بخوانم
ذكر شهادت حضرت اباالفضل العباس عليه السلام
27. اى سقاى كودكان كربلا! من بچه ام را از تو مى خواهم
28. يا قمر بنى هاشم سلامت كودك را از شما مى خواهيم
29. يا قمر بنى هاشم عليه السلام ... پسرم ...
30. يا قمر بنى هاشم ... يا اباالفضل سوختم !
31. عنايت قمر بنى هاشم عليه السلام به آقاى فلسفى
32. زن سرطانى شفا گرفت
33. با عنايت قمر بنى هاشم عليه السلام فرزندم سالم به دنياآمد
34. از قبه و بارگاه حضرتابوالفضل العباس عليه السلام آتش گشوده شد
35. بچه اى كه به علت ضربه مغزى به هوش نمى آمد خودبرخاست
36. فورا نذر كردم گوسفندى به نام آن حضرت ذبح نمايم
37. همين جا بنشين
38. معجزه ابوالفضل عليه السلام بود كه كاميون ايستاد
40. تو چرا به اين طلبه گفتى اين طلبه ها مردم آزارند، تونمى دانىكهاينها بى صاحب نيستند
41. مشاهده آن حضرت بدون سر و دستهاى قطع شده
42. پس از گذشت سال ها از توجهاتحضرت ابوالفضل العباس عليه السلام صاحب فرزند شدند
43. با حالت بغض و گريه گفت : آقا قمر بنى هاشم عليه السلام شفايمداد
44. اين غذا مربوط به آقا قمر بنى هاشم عليه السلام است
45. برادرم ابوالفضل زد ولى من تو را بخشيدم
46. شفاى طفلى در حرم حضرت اباالفضلالعباس عليه السلام
47. ديدى آقا ابوالفضل نگذاشت مانااميد شويم ؟!
48. ديدار جمال نورانى حضرت ابوالفضل عليه السلام در بيدارى جنابحجتالاسلام و المسلمين آقاى شيخ محمد رضا خورشيدى از آقاى احمد (حفظه الله )براى اينحقير نقل كردند:
49. نجات فرزند داخل شكم از مرگ ، به بركت نذر اطعامبراىابوالفضل عليه السلام
50. شفاى فلج و نابينا
51. دست هاى قدرتمند و با وفاىآقااباالفضل عليه السلام همسرم را دوباره به من برگرداند
52. با توسل به قمر بنى هاشم عليه السلام مداركم پيدا شد
53. تربت حضرت اباالفضل عليه السلام
54. قمر بنى هاشم عليه السلام فرمود عنايات ما...
55. مريضت را بياور به حرم
56. حضرت قمر بنى هاشم عليه السلام فرمودند به شوهرت بگو اينزائرما را به نجف برسان
57. پزشك ايشان مسيحى بود
58. ان شاء الله مشكل حل خواهد شد
59 هفت زيارت عاشورا به نيابت ازحضرت ابوالفضل العباس عليه السلام
60. فقط از عمق قلب گفتم : يا اباالفضل
61. من منتظر شما بودم
62. ما طرفداران خود را مى شناسيم
63. با نذر چند شمع كارم درست شد
64. شب تاسوعا همان زن و شوهر آمدند
65. فرزندم شفا گرفت
66. پرچمدار دشت نينوا
67. حضرت اباالفضل پلنگ را مى كشد
68. فرزند مرده يا نيمه جان از ميان گونى بيرون آمد!
69. حضرت ابوالفضل عليه السلام در آمريكا فرياد رسى مى كند
70. اصرار ما هم فايده نبخشيد
71. شفاى سرطانى و باردار شدن عقيم از اين آب و تربت
72. با توسل به قمر بنى هاشم عليه السلام پس از51سال تجرد ازدواج كردم
73. پيرمرد را با حالى بسيار نالان و رنجور مشاهده نمودم
74. سى سال از اين خواب مى گذرد، هنوز عطر دلنشين آن خواب در وجودملانكرده است
75. شفاى زن ديوانه در حرم مطهر
76. فرياد زد يا اباالفضل !
77. بيدار شد آهنگ حرم آن حضرت كرد
78. پيدا شدن كيف گمشده شاعر اهل بيت آقاى قيصر بارهوى مقيم لاهور
79. آنچه بر يك خبرنگار پاكستانى در هنگام زيارت حضرت عباسعليهالسلام گذشت
80. نمك صحرايى به شن تبديل شد
81. حضرت اباالفضل را به برادرش قسم دادم
82. معجزه زنده قمر بنى هاشم عليه السلام
84. با قلبى شكسته ، متوسل بهابىالفضل عليه السلام شديم
85. نجات راننده از مرگ حتمىباتوسل به قمر بنى هاشم عليه السلام
86. دو ركعت نماز هديه بهحضرت ابوالفضل العباس عليه السلام
87. جريان تشرف
88. متوسل به امام حسين و حضرتاباالفضل عليه السلام شده بودم
89. يك جفت كتل نذر هيئت قمر بنى هاشم عليه السلام
90. به او گفتم آقا به اذن خدا مرده را هم زنده مى كند
91. پدرم را آقا ابا الفضل العباس عليه السلام شفا داد
92. علامه امينى گم شده اش را پيدا مى كند
93. در حرم آقا اباالفضل العباس عليه السلام
94. اين دارو از دارهاى معمولى نيست
95. بعد از نااميدى از پزشكان ، حضرت قمر بنى هاشم عليه السلامجوان سرطانى را شفا داد
96. ديدم آقايى بلند قامت و نورانى نشسته است
97. مدت سه شبانه روز كار من فقط گريه و زارى بود
98. به بركت نام نامى حضرت باب الحوائج صاحب همه چيز شدم
99. بودم و ديدم
100. من علمدار حسينم ! من سقاى تشنه لبانم !
101. اباالفضل العباس عليه السلام مرا شفا داد
102. يا قمر بنى هاشم ! اگر اين فرزند پسر باشد نامش راهمنام شمامىگذاريم
103. به چشم مشاهده نمودم
104. ديدم يك زيلو در هوا معلق است
105. پس از چند روز آن دو نفر را پليس دستگير كرد
106. آقا جان فرزندم را از شما مى خواهم
107. شفاى دختر روانى
108. باران شدت گرفت
109. آقا اين فرزندى كه به مندادىمال خودت
110. هر وقت صدايت زدم بيا
111. اين فلس خودت را بردار و زيارت كن و برو
112. دكتر با اصرار، نصف آن كبد را صد دينار خريد!
113. ما خون داديم نگفتيم زياد است !
114. ابروانش از ماه زيباتر بود
115. مادر، در آستانه فلج كامل بود
116. برو نزد برادرم حضرت عباس عليه السلام
117. عظمت زائر كربلا
118. امام زمان عليه السلام فرمودند:عمويم ابوالفضل العباس عليه السلام اينجا ايستاده اند
119. نگران نباشيد، خودش بر مى گردد
120. توسل به حضرت عباس عليه السلام در طلب باران
121. آقا جان من همشيره ام را از شما مى خواهم
122. علم را در آغوش گرفتم
123. به عنايت قمر بنى هاشم عليه السلام كورى شفا پيدا كرد
124. تو را به جدت مرا شفا بده
125. تو حافظ و نگهبان ماشين من باش
126. يا كاشف الكرب را بسيار بگو
127. قاتل را در راه تبريز مى كشند
128. دست هاى مرا به كربلا از تن جدا كرده اند
129. شخص بزرگوارى مرا نجات داد
130. بدون ذكر نام ابوالفضل از منبر پايين نيا
131. نجات من به وسيله حضرت عباس عليه السلام
132. خانه فرزندم تاريك است
133. به بركت حضرت عباس عليه السلام صاحب فرزند شدند
134. چه بود؟! چه شد؟! و گريه مى كند
135. حضرت عباس عليه السلام شفايم داد
136. اظهار ندامت
137. تمام مشكلحل شد
138. عريضه به حضرت عباس عليه السلام
139. مرا شرمنده نفرماييد
140. به حضرت ابوالفضل عليهالسلام متوسل مى شود
141. اگر غير از اسم ابوالفضل صدايش بزنيد ما اين بچه را فورا ازشمامى گيريم
142. با عنايت حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام خطر وقوعزلزله برطرف شد
143. چهل روز زيارت عاشورا هديه بهحضرت ابوالفضل عليه السلام
144. روضه اباالفضل شفاى دردها
145. رفع مشكل با توسل به قمر بنى هاشم عليه السلام
146. حضرت ابوالفضلالعباس عليه السلام مادرم را شفا داد
147. شفاى كودك چهار ساله
148. در باز شد دوباره بسته شد
149. متوجه شديم مريض شفا يافته است
150. توسل به قمر بنى هاشم و على اكبر مرا شفا داد
151. آن حضرت را چند بار صدا زدم
152. عنايات حضرت شامل حالم شد
153. گفتم يا اباالفضل ادركنى
154. به حضرت ابوالفضل عليهالسلام متوسل مى شود
155. مبلغى مقروض بودم
156. بيمه سقا خانه ...
157. با توسل به حضرت ابوالفضل عليه السلام مشكلم برطرف شد
158. نصف يك گوسفند نذر حضرت عباس عليه السلام
159. گفتم بگو يا اباالفضل او كهياوردل شكستگان است
160. مرده زنده شد
161. حضرت عباس عليه السلام فرمود: من ضامن هستم كه سالم آنها رابه مقصد برسانم
162. ناگهان شمشير از غلاف در آمد
163. معجزه حضرت عباس عليه السلام كه در حسن آباد تهران واقع شدهاست
164. عصر عاشورا تربت امام حسين عليهالسلام تبديل به سرخى شد
165. يك پنجه برنجى كه روى آن نوشته شده بود(علمدارابوالفضل )
166. گوسفند گريه مى كرد
167. دختر كور نمى خواهم
168. قمر بنى هاشم عليه السلام او را شفا داد
169. پيراهن را براى شب اول قبرم نگهدارم
170. كسى كه دست ندارد ياور دل شكستگان و درماندگان و خسته دلان است
171. خواهرم درحال وضع حمل بود
172. ما اين آب را براى او مى بريم
173. آن آقا كه زخم فراوان داشت
174. فقط توانستم بگويم : با اباالفضل
175. حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام از دست گرگها نجاتم داد
176. انتظارى كه به گل نشست
177. يا علمدار كربلا پسرم را صحيح و سالم از تو مى خواهم
178. در بين راه به حضرت ابوالفضل العباس عليهالسلام متوسل شده بودم
179. يا قمر بنى هاشم دل اين كنيزت را شاد كن
180. با اباالفضل جانم فداى دست هاى بريده ات ...
181. يا علمدار كربلا به داد پدرم برس
182. خانه اى همانند بهشت بود
183. محل علاج تمام دردهاى لاعلاج
184. من از خدا خواهش كردم و او محبت كرد
185. شفاى پس از توسل
186. حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام را در بيدارى مشاهده نموده
187. پناه درماندگان
188. حاجت شما را حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام برآورده ساخت
189. روبروى حرم قمر بنى هاشم عليه السلام با كسى دعوا مى كند
190. الان به صانع و خداى اين جهان ايمان آورديم
191. آقايان ، حضرت عباس عليه السلام آن دختر را شفا داد!
192. تو مداحى نكن !
193. عمرى دوباره در سايه دو كرامت
194. پس از مدتى مشكلش حل شد
195. شفاى دوست
فصل دوم : عنايت قمر بنى هاشم عليه السلامبه اهل سنت (شامل 4 كرامت )
196. انار رفت بالا
197. حضرت ابوالفضلعليه السلام از اين ميهمانها خيلى دارد
198. مخالفين اهل بيت عليهم السلام عبرت بگيرند
199. چه شبى به نام حضرت اباالفضلعليه السلام مى باشد؟
فصل سوم : عنايات قمر بنى هاشم عليه السلام بهمسيحيان(شامل 13 كرامت )
200. شنيده بودم شما آخوندها روز نهم محرمروضهاباالفضل عليه السلام مى خوانيد
201. ... و حاجتم روا شد...
202. به بركت اباالفضل عليه السلام همه مسلمان شدند
203. ارمنى مرا موحد كرد
204. حضرت عباس عليه السلامفرمودخليل بلند شو
205. ارمنى به نذرش وفا كرد
206. يا اباالفضل مسلمانها...
207. با اسم فرزندم مرا صدا زد
208. شركت با اباالفضل يعنى چه ؟
209. به همين ابوالفضل شما رجوع مى كنيم
210. امروز روز ابوالفضل است
211. شفاى دختر ارمنى
212. ناگهان دستى ظاهر شد
فصل چهارم : عنايات قمر بنى هاشم عليه السلام بهكليميان(شامل 3 كرامت )
213. من همان ابوالفضل هستم كه تو برايم عزادارى كردى
214. جانم فداى اباالفضل
215. به نام حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام قربانى مى كنيد
فصل پنجم : عنايات قمر بنى هاشم عليه السلام بهزردشتيان(شامل 1 كرامت )
216. شفاى دختر زردشتى
قسمت دوم : تاوان غرور و گستاخى
217. ايشان اشتباه كرده است
218. حضرت عباس عليه السلام بيايد ترا نجات دهد
219. عزادارى سنتى را مسخره مى كرد
220. يادت هست چه گفتى ؟
221. قسم خورد چشم هايش از حدقه بيرون آمد
222. اخبارى بى ادب
223. سائل را مجازاتى سخت نموده
224. بى ادبى من مرا بيچاره كرد
225. جزاى بى احترامى خود را ديد
226. حضرت عباس هر چه بخواهد در حق من بكند
227. قسم دروغ دزد را بيچاره كرد
228. قسم خورد و مرد
229. گوشهايت را تحفه براى مادرت ببر
230. قسم دروغ خورد و صورتش مانند قير سياه شد و مرد
231. مردى كه در اثر بى توجهى به اطعامآقاابوالفضل العباس عليه السلام عقيم شد
232. اين آقا يك قائد بوده من هم يك قائدم
233. حضرت قمر بنى هاشم عليه السلام صوفى موصلى را مى كشد
234. دشمن قمر بنى هاشم سى ضربه شلاق مى خورد
235. من از جدم مى خواهم از تو انتقام بگيرد
236. يا اباالفضل به اينها مهلت مى دهى ؟
237. ناگهان نابينا مى شود
238. با تير او را مى زنند و كشته مى شود
239. گفتم چهل روز صبر كن
240. حضرت عباس عليه السلامطلبه تنبل را شلاق مى زند
پيشگفتار 
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمدلله رب العالمين و صلى الله على محمد و آله الطاهرين ولعنه الله على اعدائهماجمعين و غاصبى حقوقهم و منكرى فضائلهم و مناقبهم من الجن و الانس اجمعين الى قيام يومالدين .
سپاس بى كران خداوند بزرگى را سزاست كه نعمت ولايت و دوستى خاندان عصمت وطهارت عليهم السلام را به ما شيعيان ارزانى فرمود و امامان معصوم عليهم السلامجانشينان راستين رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم را وسيله هدايت و راهنمايى ماقرار داد تا از سعادت و نيكروزى دو جهان بهره مند شويم و از بدبختى و مهالك دنيا وعقبى نجات يابيم .
و شكر بى منتهى ، خالق منان و افتخار نصيب اين حقير گردانيد كه با بضاعت اندك جلدسوم كتاب چهره درخشان قمر بنى هاشم ابوالفضل العباس عليه السلام را تقديم بهارادتمندان حضرتش نمايم و درباره مقام منيع آن حضرت در مكتب اسلام قلم زنم .
سالار شهيدان حضرت حسين بن على عليهما السلام در عصر تاسوعا به حضرت قمر بنىهاشم ابوالفضل العباس عليه السلام فرمود:
(اركب بنفسى انت يا اخى حتى تسالهم عما جاء هم )
برادر جانم به فدايت ! سوار شو و نزد آنان رو و بپرس كه از چه رو بدينجا آمده اند؟(1)
از اينجا بايد پى به عظمت حضرت قمر بنى هاشمابوالفضل العباس ‍ عليه السلام برد كه شخصيتى چون امام حسين بن على عليهما السلامكه امام على الاطلاق و واسطه فيض بين خالق و عالم ممكنات است از سر لطف ، به وىفدايت شوم مى گويد.
- حضرت بقية الله و قمر بنى هاشم عليه السلام
در زيارتنامه منسوب به حضرت ولى عصرعجل الله تعالى فرجه الشريف مى خوانيم :
(السلام على العباسبن اميرالمؤ منين المواسى اخاه بنفسه الاخذ لغده من امسه الفادىله الواقى الساعى اليه بمائه المقطوعة يداه ).
سلام بر عباس فرزند اميرمومنان عليه السلام كه جانش را در راه مواسات با برادرشتقديم نمود، دنيايش را در راه تحصيل آخرت صرف كرد و جانش ‍ را براى حفاظت ازبرادرش قربانى ساخت ...
كسى كه حضرت فاطمه زهرا ام ابيها عليها السلام در روز قيامت خطاب به حضرتاميرالمؤ منين عليه السلام نموده مى گويد:
يا اميرالمؤ منين كفانا لاجل هذا المقام اليدان المقطوعتان من ابنى العباس . (2)
اى امير مومنان ، براى ما، در مقام شفاعت ، دو دست بريده پسرم عباس ، كافى است .
چگونه انسان مى تواند درباره شخصيت هايىقمل زند كه اسوه بشريتند و مغبوط فرشتگان ؛ اما چه مى توان گفت كه به مقتضاىوظيفه و امتثال فرمان در احياى امر خاندان اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام بايدكوشيد تا چه قبول افتد و چه در نظر آيد.
استقبال مشتاقان آن حضرت ، ما را اميدوار كرد كه با پى گيرى اين تحقيقات در آينده نهچندان دور و تكميل مجلدات بعدى ، اين مجموعه بتواند به عنوان دايرة المعارف تاريخسردار قهرمان نهضت عاشورا حضرت قمر بنى هاشمابوالفضل العباس عليه السلام سامان بايد و در دسترس پروهشگران و محققان تاريخ وسيره اهل بيت عليهم السلام و ديگر محبين و شيعيان قرار گيرد.
لازم به تذكر است دو جلد از اين مجموعه قبلا به زيور طبع آراسته است .
بحمدالله آنها توانسته است عده كثيرى را به راه راست هدايت نموده و از كارهاى ناشايستباز دارد. تا جايى كه عده اى را از اين رهگذر به انجام فرايض مذهبى همچون بجا آوردننماز سوق داده است . و اسناد آن نزد مولف موجود است .
مخالفين اين گونه كرامات و معجزات به مصداق آيه شريفه (فى قلوبهم زيغ )اهل فتنه و انحرافند.
مسلكها و گروها كه ميراث خوار خلفاى غاصب و ستمگر و ايادى قدرت هاى سلطه گرندهمانند نواصب و معاندين و يا وهابى مسلكان ، كه جواب آنها را قرآن كريم در سوره بقرهآيه 10 داده است و مى خوانيم :
(فى قلو بهم مرض فزادهم الله مرضا و لهم عذاب اليم بما كانوا يكذبون )
در دل آنها مرض نفاق و عداوت است پس خدا زياد كند مرض ايشان را، كه روى رستگارىنبينند (اين جمله نفرين است از خدا بر منافقين ) و از براى آنها عذاب دردناك است به جهتدروغگويى شان .
و در آيه ديگر نيز مى فرمايد:
اين ها مى خواهند نور خدا را خاموش كنند ولى نمى توانند.
(يريدون ليطفوا نور الله بافواههم و الله متم نوره ولو كره المشركون ) (3)
مى خواهند تا فرو نشانند نور خدا را به دهنهاى خود، خدا تمام كننده است نور خود را،اگر چه كراهت داشته باشند كافران .
كتابى كه در مقابل شما خوانندگان عزيز قرار دارد قطره اى است ازفضايل بى كران پرچمدار نهضت هميشه جاويد عاشورا، حضرت قمر بنى هاشمابوالفضل العباس عليه السلام .
كتاب حاضر در نه بخش تنظيم شده است :
بخش اول : فضايل اميرالمؤ منين على بن ابى طالب عليهما السلام از ديدگاه مخالفين ومعاندين .
بخش دوم : نمونه اى از معجزات اميرالمؤ منين عليه السلام .
بخش سوم : گلچينى از فراموش شده هاى تاريخ .
بخش چهارم : وظايف و مسئوليتها.
بخش پنجم : سيادت حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام .
بخش ششم : آب ، سقايت و سقاخانه ها.
بخش هفتم : قدم گاهها و بقعه ها.
بحش هشتم : رواق ها، گنجينه ها و درهاى حرم .
بخش نهم : كراما حضرت قمر بنى هاشم ابوالفضل العباس عليه السلام نسبت بهشيعيان ، اهل سنت ، مسيحيان يهوديان و زردشتيان ،شامل 240 كرامت .
براى حفظ وحدت و يكپارچگى نشر كتاب ، مطالبمنقول از مآخذ گوناگون (جز آنچه در گيومه قرار دارد) با حفظكامل معنا و مضمون ، تلخيص يا ويرايش شده است .
اميد است اين عرض ارادت كوچك مورد قبول حضرت مهدى موعود حجت بن الحسن العسكرىعجل الله تعالى فرجه الشريف واقع گردد، آمين رب العالمين .
سبحان ربك رب العزة عما يصفون ، و سلام على المرسلين و الحمدلله رب العالمين ،و صلى الله على محمد و آله الطيبين الطاهرين ، والعاقبة للمتقين اول رجب 1422 قمرى مطابق مهر ماه 1380 شمسى سالروز تولد حضرت امام باقر عليهالسلام قم - حرم اهل بيت عليهم السلام على ربانى خلخالى
تقريظ 
تقريظ جناب مستطاب ، عمدة الاخيار، فاضل فرزانه ، عاشق و دلباختهاهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام ، آقاى دكتر غلامرضا باهر (دام عزه العالى ) بر جلدسوم كتاب چهره درخشان قمر بنى هاشم ابوالفضل العباس ‍ عليه السلام ، اميد آن داريمكه مورد توجه و قبول آن شاهين شكسته بال علقمه قرار گيرد
بسم الله الرحمن الرحيم
وچه سخت است قلم به دست گرفتن و تقريظ نوشتن براى كتابى كه كرامات مرد ايثارسراسر آفاق را به تصوير كشيده است . آن هم كراماتى كه در تصور نمى گنجد وزبان از بيان و عقل از گمان قاصر است .

يا كاشف الكرب عن وجه الحسين عليه السلام
اكشف كربنا بحق اخيك الحسين عليه السلام
عباس جان تو را مى گويم وروى سخنم با توست كه زيباترين نقش فداكارى ووفادارى را بر صفحه زمانه صورتگرى كردى و آنگاه كه احساس كردى بايد برخيزىبرخاستى و كلمه (ايثار) را رقم زدى ، آفرين بر تو و حلالت باد شيرى را كه ازپستان ام البنين عليها السلام نوش جان كردى و مبارك باد بر تو كلمه (يا بنى ) كهحضرت صديقه طاهره فاطمه عليها السلام تو را به آن خطاب كرد! اى فرزند من ! و اىبرادر حسين !
بيابانى هول انگيز هراسناك در پيش روى كاروان است كه بايد بدانجا وارد شوند و بهمهمانى خون و شمشير بروند. كاروان سالار مى رود تا به عهد خود وفا كند، زيرا اوستكه (مرد وفا) نام گرفته است .
سپهدار قافله ، علمى بر دوش دارد و پيشاپيش قافله در حركت است ، آن هم با عزمى راسخو اراده اى استوار، كه يعنى تا من هستم قافله از خطر راهزنان و كج انديشان در امان است .
مى رود، مى كوشد، مى خروشد. گاهى در سكوت محض و دست رد زدن به سينه بند و بستكنان به سر مى برد، و زمانى بانگ بر مى دارد كه من فرزند على بن ابى طالب عليهاالسلام هستم و اهل سازش و بند و بست نيستم و تا هستم دست از يارى حسين عليه السلامبر نمى دارم و بالاخره :
قاطعان طريق كه هميشه در كمينگه عمرند (4)، راه بر قافله تنگ مى گيرند و آب ، اينمايه حيات بخش را بر روى آنان مى بندند كه يعنى ما قلدر زمان هستيم و هميشه خواهيمبود، همان گونه كه قابيليان هميشه و در هر زمان حضور دارند وهابيل را بيرحمانه سر به نيست مى كنند.
علمدار مى رود تا از سرچشمه جوشان علقمه و نهر خروشان فرات آب بياورد تا تشنگىكشنده و عطش درد آور جانسوز كاروانيان را فرو نشاند.
آه آتشناك تشنگى از سينه اش زبانه مى كشد و داغ سوزان عطش بر لبان خشك و تركخورده اش كبره انداخته ، صورتى گلگون و سيمايى پرخون و بر افروخته دارد.
مشك را پر مى كند، ترسان و لرزان و در انديشه چگونه بردن آن به خيام حرم .
مشتى از آب بر مى گيرد تا لبان خشك را مرطوب سازد وعمل به وظيفه برايش ميسور گردد.
از لبان خشك حسين و اهل بيت عليهم السلام تصويرى در مغزش نقش ‍ مى بندد و آب را نقشبر آب مى كند و (ايثار) را معنى و مفهوم مى بخشد، اگر اين كار عباس نبود چهتصويرى براى ايثار در مغز شما نقش ‍ مى بست ؟
مشك بر دوش ، عطش بر لب ، ذكر بر دل ،توكل در سر، شادان و شادى كنان به طرف خيمه هاى قافله مى تازد، ولى افسوس كه :
امانش نمى دهند و بند بندش را از هم مى گسلند و او حسين را فرياد مى كند كه يا اخاادركاخاك .
و حالا من مى خواهم چنين مردى را با هزاران خصلت حميده ديگر به زيور تحسين و تمجيد وتكريم و تعظيم بر صفحه كاغذ نقاشى كنم ، آن هم با قلمى شكسته و دلى از دست رفته.
او را نيازى به چنين ز خرف نيست ، كسى كه زهرايش عليها السلام (يا بنى ) صدا مىكند، يعنى بالاترين منصب جهان آفرينش ، فرزند زهرا! برادر حسين ! يعنى همه عالم .
آفرين بر تو، چون تو را زهرا
(يا بنى ) كند صدا عباس
و با دستانى قلم شده و پاهايى دور از كالبد افتاده در كنار علقمه با صورت بر روىزمين افتاده و در انتظار فرا رسيدن قافله سالار تا براى آخرين بار با او وداع كند وبه او بگويد:
(و ان ليس للانسان الا ما سعى ) (5)
(و اينكه براى آدمى جز آنچه به سعى و عمل خود انجام داده خواهند بود).
و اين بود آنچه در توان داشتم !
قافله سالار همان مرد وفا، خود را بر بالين برادر مى رساند و با كالبد در هم شكستهو قطعه قطعه شده برادرش روبرو مى بيند و بانگ الآن انكسر ظهرى وقلت حيلتى سرمى دهد و پس از هزار و چهار صد سال كمى كم و بيش ‍ دوست ديرين و يار شيرين كلام من :(حضرت حجت الاسلام و المسلمين جناب آقاى حاج شيخ على ربانى خلخالى ) كهفاضلى توانا و انديشمندى دردمند، و عاشقى وارسته ، و قلم به دستى نه به مزد،صحنه هايى از اين ايثار را به تصوير كشيده است و كراماتى را كه اجرى كوچك از بابالحوائجى اوست به زيور چاپ آراسته است .
و من ، اين مرد كوچك كه خود راخاك كف پاى اهل بيت عليهم السلام هم نمى دانم و بابضاعتى مزجاة جسارت به خرج داده بر اين و الا كتاب تقريظ نوشته ام .
عباس جان ! مرا ببخش و به حق مادرت ام البنين عليها السلام كه روزى غريبانه فرمود:
مرا ام البنين ديگر نخوانيد
بدين نامم دگر هرگز ندانيد
دستم را در اين دنيا بگير تا از كمند راهزنانعقل و دين در امان باشم و در آن دنيا همراهم باش تا در صراط نلغزم .
غلامرضا باهر چاكر آستان شما
تيرى به مشكش آمد و آبش به خاك ريخت
تنها نريخت آب كه خونش بريخت هم
عباس آمد و به كف از آه خود علم
چون قرص آفتاب كه تابد به صبحدم
گفتا كنون نه جاى علمدارى من است
اين آه كودكان تو و اين ناله حرم
اذن جهاد دشمن از آن شه گرفت و داد
بر پاى شاه بوسه و بر دست شد علم
با نوك نيزه خصم به هم كوفت تا شكافت
قلب سپاه و پس به سر آب زد قدم
پر كرد مشك و خواست لب خشك تر كند
ياد آمدش ز تشنگى سيد امم
آن آب را نخوردو روان شد به خيمه گاه
كابى دهد به تشنه لبان ديار غم
دورش سپاه چون گهرى بود آبدار
همچون نگين احاطه نمودند لاجرم
خستند هر دو دست وى از خنجر جفا
بستند هر دو چشم وى از ناوك ستم
تيرى به مشكش آمد و آبش به خاك ريخت
تنها نريخت آب كه خونش بريخت هم
شد مشك او ز آب تهى قالبش ز خون
نخلش ز پا در آمد و سروش خميد هم
آمد حسين و ديد به آن حالت تباه
فرياد بر كشيد كه پشتم شكست آه
دكتر غلامرضا باهر
سرپرست گروه پزشكى مركز تحقيقات طب اسلامى امام صادق عليه السلام
عضو هيات علمى دانشگاه علوم پزشكى
تقريظ شعرى 
تقريظ شعرى شاعر پر سوز و گداز، عاشق و پروانهاهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام ، جناب آقاى محمد على مجاهدى (پروانه )، بر كتابچهره درخشان قمر بنى هاشم ابوالفضل العباس عليه السلام
مقتداى اهلدل
اى جمالت آيينه ، حسن روى يزدان را
لحظه اى تماشا كن اين دو چشم حيران را
حضرت ابوفاضل ، مقتداى اهل دل
كز تو مى شود حاصل ، روشنى دل و جان را
خواهد از تو نصرانى ، معجز مسيحايى
اى يهود وبودايى ديده در تو درمان را
روز دين و آيين بود همچو شام ظلمانى
جلوه تو رخشان كرد آفتاى ايمان را
تارى از سر زلفت گر شود نصيب ما
جمع مى توان كردن خاطر پريشان را
خامه اى كه (ربانى ) است حق و شكوه و رحمانى است
مى كند عيان بر خلق نكته هاى پنهان را
دين و دل زما بردند تا به جلوه آوردند
ز آن جمال نورانى (چهره درخشان ) را
مى توان چو (خلخالى ) شد ز خويشتن خالى
تا به سير اجلالى ديد نور يزدان را
محمد على مجاهدى (پروانه )
20/6/1380 شمسى
بخش اول : فضايل حضرت اميرالمؤ منين على بن ابى طالب عليهماالسلامپدر ارجمندحضرت قمر بنى هاشمابوالفضل العباس عليه السلام از ديدگاه مخالفين و معاندين
فصل اول  
مراجعه ابوبكر به على عليه السلام در پاسخ به پرسش عاى مرد يهودى
علامه اديب ابن دريد در كتاب (المجتنى ) با ذكر سند از انس بن مالكنقل كرده كه بعد از وفات پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم مردى يهودىداخل مسجد شد و سراغ وصى پيمبر را گرفت ، پس مردم با اشاره به ابوبكر وى رامعرفى كردند. مرد يهودى به نزد او رفت و گفت : مى خواهم از مسائلى پرسش كنم كهجز پيامبر يا وصيش آنها را نمى داند.
ابوبكر گفت : هر چه مى خواهى سوال كن !
يهودى گفت : به من خبر ده از آنچه براى خدا نيست و از آنچه در نزد خدا يافت نمى شود واز آنچه خدا نمى داند؟
ابوبكر گفت : اى يهودى ، اينها سوال هاى زنادقه و منكران خدا و دين است ، و او ومسلمانان وى را طرد كردند.
پس ابن عباس كه در مجلس حاضر بود گفت : شما با اين مرد يهودى به انصافعمل نكرديد.
ابوبكر گفت : مگر نشنيدى چه مى گويد؟
ابن عباس گفت : اگر جوابى براى او داريد كه هيچ ، و گرنه وى را به نزد على عليهالسلام ببريد تا به سوال هاى او پاسخ دهد، زيرا من خود شنيدم كهرسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم درباره على عليه السلام فرمود: (اللهماهد قلبه و ثبت لسانه )؛ خدايا دلش را (بدانچه حق است ) رهنمود كن و زبانش را(از خطا و لغزش ) باز دار.
پس ابوبكر و حاضران برخاسته ، به اتفاق مرد يهودى به سراغ على عليه السلامرفتند و اجازه گرفته ، بر حضرتش وارد شدند، آنگاه ابوبكر گفت : اى ابوالحسن ، اينمرد يهودى از من سوال هاى زنديقان را مى كند.
اميرالمؤ منين عليه السلام فرمود: اى يهودى چه مى گويى ؟
يهودى گفت : من سوال هايى از شما مى كنم كه جز پيامبر يا وصيش آنها را ندانند.
على عليه السلام فرمود: بگو. يهودى هما سهسال سوال را مطرح نمود.
امام عليه السلام فرمود: اما آنچه را كه خدا نمى داند پس مضمون گفتار شما مردم يهوداست كه مى گوييد: عزيز پسر خدا است . و خدا براى خود فرزندى نمى شناسد. و اماآنچه را كه مى گويى نزد خدا يافت نمى شود پس ‍ آن ظلم به بندگان است كه خدا منزهاز آن مى باشد. و اما آنچه براى خدا خدا نيست ، شرك است .
آن مرد يهودى با شنيدن اين جواب ها گفت : اشهد ان لا اله الا الله و ان محمدارسول الله . و ابوبكر و مسلمانان حاضر در مجلس همه به امير مومنان گفتند: يا مفرجالكروب (اى زداينده افسردگى ها و بر طرف كننده غم و غصه ها). (6)
و در روايت ابن حسنويه حنفى موصلى آمده است : در اين موقع صداى فرياد مردم بلند شدو ابوبكر گفت : (يا كاشف الكربات انت يا على فارج الهم ). آن گاه بربالاى منبر رفت و گفت : (اقيلونى فلست بخير كم و على فيكم )؛ مرا بهخود واگذاريد، زيرا تا على عليه السلام در ميان شماست من بهترين شما نيستم (كهكرسى خلافت را اشغال كنم ). چون عمر اين مطلب را شنيد، برخاست و گفت : اى ابوبكر،اين چه سخنى بود كه گفتى ؟! ما تو را براى خود برگزيديم و وى را از منبر به زيرآورد. (7)
پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم ، پرچم جنگ خيبر را به على عليه السلاممىسپارد و ايشان باكشتن مرحب ، خيبر را فتح مى نمايد
علامه خطيب خوارزمى با ذكر سند از عمر بن خطابنقل نموده كه گفت :
رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در روز - جنگ - خيبر فرمود:
لا عطين الراية غدا رجلا يحب الله و رسوله و يحبه الله و رسوله ، كرارا غير فرار،يفتح الله عليه ، جبرئيل عن يمينه و ميكائيل هن يساره ، فبات المسلمون كلهم يستشر فونلذلك .
فلما اصبح قال : ين على بن ابى طالب ؟
قالوا: ارمد العين .
قال : آتونى به ، فلما آتاه قال رسول صلى الله عليه و آله و سلم : ادن منى . فدنا منه، فتفل فى عينيه و مسحهما بيده ، فقام على بن ابى طالب عليه السلام فى بين يديه وكانه لم يرمد و اعطات الراية ، فقتل مرحب و اخذ مدينة خيبر. (8)
فردا پرچم را به دست مردى خواهم داد و رسولش را دوست دارد و خدا و رسولش هم او رادوست دارند، او به طور جدى به روياروى دشمن رود، نه اينكه فرار كند، خداوند بهدست او پيروزى عنايت فرمايد، جبرئيل طرف راستش باشد وميكائيل سمت چپش ، پس مسلمانان شب را گذراندند در حالى كه آرزوى تشرف بدين مقام وماموريت را در سر مى پروراندند.
گفتند: او دچار درد شده .
فرمود: وى را بياوريد، پس هنگامى كه حضرتش را آوردند،رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: نزديك من بيا، و چون نزديك پيامبر شدبا آب دهن چشمانش را مسح و مالش نمود، در اين موقع على عليه السلام با ديدگان سالماز جا برخاست آن چنان كه گويا سابقه چشم درد نداشت . پس ‍ پيامبر اكرم صلى اللهعليه و آله و سلم پرچم را به او داد، او هم مرحب بزرگ پهلوان جنگنجو و شجاع يهود - راكشت و خيبر را فتح نمود.
اگر مردم تجمع بر دوستى على عليه السلام مى كردند خداوند آتش جهنمرانمىآفريد
علامه سيد على بن شهاب الدين همدانى از عمر بن خطابنقل مى كند كه گفت :
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود:
لو اجتمع الناس على حب على بن ابى طالب لما خلق الله النار. (9)
اگر مدرم همه تجمع بر دوستى على بن ابى طالب مى كردند، خداوند آتش ‍ (دوزخ ) راخلق نمى كرد.
مراجعه عمر به على در تعداد طلاق نيز و سنگينى ايمان على بر طبقات آسمان وزمين
علامه ابن عساكر با ذكر دو سند و ديگران با اسناد مختلفنقل كرده اند:
در دوران حكومت عمر بن خطاب دو نفر به نزد او رفتند و از تعداد طلاق كنيز (كه مانعرجوع مى شود) از وى سوال كردند.
پس از جا برخاست و به همراه آنها وارد حلقه اى ازرجال كه در مسجد نشسته بودند و مردى اصلع در بين آنها بود شد و با ايستادن بالاىسراو گفت : اى اصلع ، نظر تو درباره طلاق كنيز چيست ؟
آن مرد سر بلند كرد و با اشاره به دو انگشت سبابه و وسطى پاسخ داد: - دو مرتبه -عمر هم به آن دو مرد سائل گفت : كنيز را دو مرتبه مى توان طلاق داد.
پس يكى از آنها گفت : سبحان الله ، ما آمده ايم از تو نظر خواهى وسوال كنيم كه اميرالمؤ منين هستى ، و تو به سراغ اين مرد به راه افتادى و از وىسوال كردى و بدون آنكه با تو حرف بزند با اشاره به انگشتانش پاسخ داد و توبدين گونه جوابگويى راضى شدى !
عمر گفت : آيا او را شناختيد كه كيست ؟
گفتند: نه .
گفت : اين على بن ابى طالب عليهما السلام است . گواهى مى دهم كهرسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم - كه خود شنيدم - فرمود:
لو ان السموات السبع و الارضين السبع وضعن فى كفة ميزان و وضع ايمان علىفى كفة ميزان ، لرجح بها ايمان على . (10)
اگر طبقات هفتگانه آسمان و زمين را در يك كفه ترازوو ايمان على عليه السلام را در كفهديگر نهند، كفه ايمان على عليه السلام سنگينى كند.
شايان ذكر است كه عده اى از محدثين تنها كلام پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم را ازعمر بدون سوال و جواب نقل كرده اند.
فضائل غير قابل شمارش على عليه السلام  
علامه سيد على بن شهاب الدين همدانى (در گذشته 786) از عمر بن خطابنقل كرده است كه گفت : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم به على عليه السلامفرمود:
لو كان البحر مدادا، او الرياض اقلاما و الانس كتابا و الجن حسابا ما احصوافضائلك يا ابا الحسن .(11)
اگر درياها مداد شود و روييدنى ها (از جمله درختان ) قلم گردد و انسان ها همه نويسنده وجن ها همه حسابگر، نتوانند فضائل تو را احصا و آمارگيرى كنند اى اباالحسن .
اعتراف عمر به اينكه على مولاى هر كسى است كه پيامبر مولاى اوست  
علامه محب الدين طبرى از عمر نقل نموده كه گفت :
(على مولى من كان رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم مولاه ).(12)
على عليه السلام مولى و واجب الاطاعه كسى است كهرسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم مولا و واجب الاطاعه بوده است .
اعتراف عمر به اينكه على او را از هلاكت رهايى بخشيد  
علامه گنجى شافعى با ذكر سند نقل كرده است كه حذيفة بن اليمان عمر بن خطاب راديدار كرد، پس عمر گفت : اى ابن اليمان چگونه به صبح در آمدى ؟
حذيفه گفت : مى خواهى چگونه به صبح درآمده باشم ؟ من صبح در آمده ام
در حالى كه به خدا سوگند از حق كراهت دارم ، فتنه را دوست دارم ، بدانچه نديده امشهادت مى دهم ، موجود خلق نشده را حفظ مى كنم ، بدون وضو نماز به جاى مى آورم ،براى من در زمين چيزى باشد كه براى خدا در آسمان نباشد.
عحر به خشم آمد، اما به سبب كارى كه عجله داشت بهدنبال آن رود، فورا به راه افتاد و تصميم گرفت بعدا حذيفه را به خاطر اين اعترافاتبه ظاهر ناهنجار اذيت كند، كه در بين راه با على بن ابى طالب عليهما السلام بر خورد،و چون حضرتش او را غضبناك ديد و از وى علت آن را پرسيد، عمر گفت : حذيفه راملاقاتكردم ، پس چون از وى پرسيدم چگونه به صبح در آمدى ؟ پاسخ داد: به صبح در آمدمدر حالى كه از حق كراهت دارم . على عليه السلام فرمود: راست گفت ، او از مرگ نفرت داردو مرگ حق است .
عمر گفت : حذيفه گفت : فتنه را دوست دارم .
على عليه السلام فرمود: راست گفت ، مال و فرزند را دوست دارد و خداوند در آيه (انما اموالكم و اولادكم فتنة ) از اموال و اولاد تعبير به فتنه فرموده .
عمر گفت : يا على او مى گفت : بدانچه نديده ام گواهى مى دهم .
حضرت فرمود: راست گفته ، به يكتايى خدا و مرگ ، و حشر و زنده شدن بعد از مرگ وقيامت و بهشت و جهنم و پل صراط كه هيچ كدام را نديده شهادت مى دهد (كه اين شهادت هاهر يك بهترين دليل بر مؤ من واقعى بودن شهادت دهنده است )
عمر گفت : حذيفه ادعا كرد آنچه را غير مخلوق است حفظ مى كنم .
على عليه السلام فرمود: راست گفت ، او كتاب خدا - قرآن مجيد - را حفظ مى كند و آن مخلوقنباشد.
عمر گفت : مى گويد بدون وضو نماز به جاى مى آورم .
على عليه السلام فرمود: راست گويد - مقصودش از كلمه (اصلى ) نماز خواندن نيست ،بلكه - صلوات بر پسر عمم رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرستادن است .(كه جايز و غير مشروط به وضو باشد).
عمر گفت : يا على ، حذيفه حرف بزرگ تر از اين حرف ها مى زند.
على عليه السلام پرسيد: چه مى گويد؟
عمر: مى گويد براى من در زمين چيزى باشد كه براى خدا در آسمان نباشد.
حضرت فرمود: راست گويد او داراى زن و فرزند است و خدا از آن منزه است .
عمر - كه با شنيدن جواب هاى امام و پى بردن به راستى و درستى آنچه حذيفه گفتهبود به شگفت در آمد - گفت : كاد يهلك ابن الخطاب لولا على بن ابى طالب . (13)
منها بثلاث عشرة و شركنا فى خمس . (14)
براى اصحاب محمد صلى الله عليه و آله و سلم هيجده سابقه (يعنى مايه امتياز وبرترى بر ديگران ) باشد كه سيزده عدد آن به على عليه السلام اختصاص داشت و درپنج امتياز ديگر هم على عليه السلام با ما شريك و همسان بود.
توضيحا سيوطى و چند نفر ديگر از علماى سنى اين روايت را بدين گونهنقل كرده اند:
(الطبرانى عن ابن عباس قال : (كانت لعلى ثمانى عشرة منقبة ، ما كانت لاحد من هذهالامة ). (15)
براى على عليه السلام هيجده منقبت و مايه امتياز وجود داشت كه براى احدى از امت چنينامتيازاتى نبود.
بدين ترتيب ، بعيد نيست جمله (فخص على منها بثلاث عشرة و شركنا فى خمس ) جعلى و اضافى باشد و به جاى كلمه (كانت لعلى ) كلمه (كانت لاصحابمحمد) ساخته و جا اندازى شده باشد.
در روايت ديگر چنين است كه عمر گفت : دوازده خصلت براى على عليه السلام جمع شده كهاحدى از سابقين و لاحقين يكى از آن فضايل را ندارند، از آن جمله :
1. در خانه كعبه متولد شد.
2. اسم او در آسمان تعيين شد.
3. زن او دختر پيغمبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم و از بهترين زنان عالم وجود بود.
4. پسران او از بهترين فرزندان هستند.
5. عقد او در آسمان بسته شد.
6. عاقد او خدا بود.
7. در حين تولد به صورت پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم متبسم گشت و آياتتورات و انجيل و زبور و قرآن را، كه هنوز نازل نشده بود قرائت فرمود.
8. لقب اميرالمؤ منين داشت .
9. فصاحت و بلاغت كامل او بود.
10. شجاعت .
11. قضاوت .
12. عبادت او بود. (16)
مراجعه عثمان به امير مومنان على عليه السلام در حكم گوشت شكارى براى محرم
احمد حنبل و ديگران آورده اند: هنگامى كه گروهى از صحابه ، به مكه مشرف شده و درحال احرام بودند، برخى از شكارچيان اطراف كبكى را صيد و طبخ نموده ، براى عثمان وهمراهانش بردند و چون همراهانش به علت شكار بودن از خوردنش خوددارى كردند، عثمانگفت ، صيدى است كه نه ما شكار كرده ايم و نه دستور صيدش را داده ايم و افراد صيدكننده محرم نبوده اند و از اين رو خوردنش مانعى ندارد.
مردى از آن ميان گفت : على عليه السلام آن را مكروه مى شمارد.
عثمان كسى را به دنبال على عليه السلام فرستاد و حضرتش در حالى كه گويا سدربر بدنش ماليده بود حاضر شد و چون عثمان همان سخن قبلى را تكرار نمود و امير مومنانخشمناك شد، پس عثمان گفت : تو با ما كثير الخلاف هستى !
امير مومنان فرمود: خدا را به ياد آوريد و كسى كه در محضر پيامبر خود شاهد بود (كهقطعه گوشتى از گورخر صيد شده براى حضرتش آوردند پس ‍ فرمود ما محرم هستيم وتنها افراد محل آن را تناول كنند) شهادت دهد.
در اين موقع دوازده نفر از حاضران مجلس كه از صحابه بودند برخاستند و شهادتدادند. به روايت ديگر امير مومنان فرمود: خدا را در نظر آوريد و آن كس كه شاهد بود(پنج عدد تخم شتر مرغ براى پيامبر آوردند و حضرتش ‍ فرمود: ما محرم هستيم و آنها رابه افراد محل - غير محرم - بخورانيد) گواهى دهد. پس عده اى ازرجال برخاسته ، گواهى دادند.
عثمان كه چنين ديد، از جا برخاست و داخل خيمه خود شد و كبك پخته را براى افرادمحل گذارد. (17)
مراجعه عثمان به امير مومنان در چگونگى آتش قبر و گفتن لولا على لهلك عثمان
علامه محقق عباس لكهنوى نوشته است : مردى با در دست داشتن جمجمه مرده اى به نزدعثمان رفت و گفت : شما مى پنداريد كه آتش ‍ متعرض اين استخوان مى شود و در قبر دچارعذاب مى گردد، در حالى كه من دستم را بر آن مى نهم و هيچ احساس گرمى آتش نمى كنم؟!
پس عثمان ساكت ماند و كسى را فرستاد تا على بن ابى طالب عليهما السلام را بهمجلس بياورد و چون حضرتش وارد شد عثمان در حاليكه ميان انبوه اصحابش نشسته بودبه آن مرد گفت : مسئله اى را كه گفتى اعاده كن . آن مرد هم مجددا مطلبى را كه گفته بودبازگو كرد، در اين موقع عثمان گفت : اى ابوالحسن پاسخ اين مرد را بگو.
على عليه السلام فرمود: گوگرد (يا چيزى كه همانند گوگرد آتش زا بود) با قطعهسنگى بياوريد و هنگامى كه آوردند در برابر آن مرد و ديگر حاضران مجلس با زدن سنگو مايه آتش زا را به يكديگر آتش توليد كرد. آن گاه به آن مرد گفت : دستت را بگذاربه اين سنگ . سپس فرمود: آيا احساس آتش ‍ كردى ؟ نيز فرمود: دستت را بگذار بر اينگوگرد و باز فرمود: آيا احساس ‍ گرمى آتش نمودى ؟ آن مرد (كه هم آتش را ديده بودهم احساس گرمى از سنگ و گوگرد نمى كرد) بهت زده و همچنان خاموش ماند.
پس عثمان گفت : لو لا على لهلك عثمان ؛ اگر على نبود عثمان هلاك شده بود.(18)
فصل دوم : على عليه السلام از ديدگاه دشمنان قسم خورده (معاويه ، عمروعاصويزيد)
روزى معاويه با يزيد (پسرش ) و عمروعاص وزيرش نشسته بود. در آنحال جامه اى به رسم پيشكش براى معاويه آوردند. جامه بسيار نفيس بود ودل معاويه به آن جامه مايل شد.
عمروعاص خواست آن جامه را از معاويه بگيرد و گفت كه اين نيكو جامه اى بوده است .معاويه گفت : بلى ، نيكو جامه اى بوده است ! عمروعاص دانست كهدل معاويه بدان جامه مايل است ، ديگر سخن نگفت ، سپس يزيد گفت : اين نيكو جامه اىبوده است ، معاويه گفت : بلى ، نيكو جامه اى بوده است ! يزيد نيز فهميد كهدل معاويه به آن جامه مايل است و ديگر سخن نگفت .
آن گاه عمروعاص خواست كه جامه را از چنگ بيرون آورد، از راه شيطنتى كه داشت گفت : هركدام از ما در مدح على بن ابى طالب عليهما السلام شعرى مى گوييم ، هر يك بهترگفتيم جامه را برمى داريم ؛ و گمانش اين بود كه معاويه از مدح كردن او امتناع خواهدكرد.
معاويه (لعنة الله عليه ) گفت :
خير الورى من بعد احمد حيدر
و الناس ارض والوصى سماء
يعنى : بهترين مردم بعد از رسول خدا حيدر است ، و مردمان زمينند وصى پيمبر آسمان است.
عمروعاص (عليه اللعنه ) گفت :
و هو الذى شهد العدو بفضله
و الفضل ما شهدت به الاعداء
يعنى : آن حضرت كسى است كه دشمنش شهادت به فضلش مى دهد، و فضيلت آن است كهدشمن به آن شهادت دهد.
سپس يزيد (عليه اللعنة و العذاب ) گفت :
كمليحه شهدت بحسنها ضراوها
و الحسن ما شهدت به الضراء
يعنى مثل زن صاحب جمالى است كه هووى او شهادت دهد حسن او، و حسن آن است كه هوو به آنشهادت دهد. (19)لله در قائله :
ولايتى لامير النحل تكينى
من بعد موتى و تغسيلى و تكفينى
وطينتى مزجت من قبل تكوينى
بحب حيدر؛ كيف النار تكوينى
قطعه فوق در مدح اميرالمؤ منين عليه السلام كه از نظر ادبى نيز بسيار ارجمند است ، ازمجموعه خطى شماره 26/190 كتابخانه آية الله العظمى گلپايگانى يادداشت گرديد وبراى درج در جلد سوم كتاب چهره درخشان قمر بنى هاشمابوالفضل العباس عليه السلام به دوست بزرگوار، جناب آقاى شيخ على ربانىخلخالى هديه شد.
سيد مصطفى آرنگ (20) هشتم شوال 1420 هجرى قمرى
فرخنده روز ميلاد حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام
حديث (من كنت مولاه ...) به روايت عمر بن عبدالعزيز  
حافظ ابو نعيم اصفهانى و ديگران با ذكر سند از يزيد بن عمر بن مورقنقل نموده كه گفت :
هنگامى كه عمر بن عبدالعزيز - خليفه اموى - درشام به مردمبذل و بخشش مى كرد من حاضر بودم و به نزد او رفتم ، پس از من پرسيد: تو از چهگروهى باشى ؟
گفتم : از قريش .
گفت : از كدام قبيله قريش ؟
گفتم : از بنى هاشم .
پس قدرى سكوت كرد و گفت : از كدام بنى هاشم ؟
گفتم : مولاى على - يعنى غلام آزاده شده على يا دوست على -.
گفت : على كيست ؟
پس من سكوت كردم ، آن گاه دستش را بر سينه خود گذارد و گفت : من هم والله مولاى علىبن ابى طالب (كرم الله وجهه ) هستم .
سپس گفت : حديث كردند مرا گروهى كه خود شنيده بودند كه پيغمبر صلى الله عليه وآله و سلم مى گويد: (من كنت مولاه فعلى مولاه ).
آن گاه از مزاحم - متصدى امور مالى اش - پرسيد: بهامثال اين مرد چه اندازه داده مى شود؟ گفت : صديا دويست درهم .
عمر بن عبدالعزيز گفت : به او پنجاه دينار عطا كن . و به روايت ابو داود گفت : بهخاطر ولايتش نسبت به على بن ابى طالب شصت دينار بده .
سپس گفت : به شهر خود برگرد، به زودى همان اندازه كه بهامثال تو داده مى شود به تو هم داده خواهد شد. (21)
اعتراف عمر بن عبدالعزيز به نشناختن زاهدتر از على عليه السلام  
علامه خطيب خوارزمى با ذكر سند به واسطه حافظ ابن مردويهنقل از عمر بن عبدالعزيز كه گفت :
ما علمنا ان احدا كان فى هذه الامة بعد النبى صلى الله عليه و آله و سلم ازهد من علىبن ابى طالب . (22)
ما در بين اين امت بعد از پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم احدى را نشناختيم كه زاهدتراز على بن ابى طالب عليهما السلام باشد.
بخش دوم : نمونه اى از معجزات اميرالمؤ منين على عليه السلام 
فصل اول  
طغيان رود فرات و فروكش نمودن آن ، به دعاى اميرالمؤ منين على عليه السلام
لما زاد ماء الكوفة و خاف اهلها الغرق و فزعوا الى اميرالمؤ منين عليه السلام ، فركببغلة رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم و خرج و الناس معه حتى اتى شاطى ءالفرات ، فنزل عليه السلام و اسبغ الوضوء و صلى منفردا بنفسه و الناس يرونه ،ثم دعا الله سبحانه بدعوات سمعها اكثرهم .
ثم تقدم الى الفرات متوكئا على قضيب بيده و ضرب صفحة الماء وقال : انقض باذن الله تعالى و مشيئته ، فغاض الماء حتى بدت الحيتان فى قعرالفرات ، فنطق كثير منها بالسلام عليه بامرة المومنين ، و لم ينطق منها اصناف منالسموك ، و هى الجرى و المار ماهى و الزمار، فتعجب الناس من ذلك و سالوه عن علة مانطقمنها و صموت ما صمت ، فقال عليه السلام : انطق الله ماطهر من السموك ، و اصمت عنى ماحرمه و نجسه و بعده .

روزى آب فرات طغيان نموده و مردم ازترس غرق شدن به امير مومنان على عليه السلامپناه بردند، آن حضرت بر مركب رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم سوار شده وهمراه مردم از كوفه بيرون آمدند تا كنار رود فرات رسيدند. پس حضرت پياده شده ووضو ساختند و به تنهايى نمازى خواندند و مردم ايشان را مى ديدند سپس دعاهايىخواندند كه مردم شنيدند.
آن گاه در حالى كه تكيه به چوب دستى خويش نموده بودند به سوى فرات پيش آمده وبر روى آب زده و فرمودند: به اذن پروردگار فرو بنشين . ناگهان آب فرو رفته بهصورتى كه ماهى ها در قعر آن نمايان شدند و بسيارى از آنها بر آن حضرت به عنوان(اميرالمؤ منين ) سلام كردند. دسته اى همچون جرى و مارماهى و زمار سخن نگفتند. مردمتعجب كردند و علت تكلم دسته اى و سكوت بقيه راسوال كردند؟ حضرت فرمودند: آن ماهى ها كه طاهر بودند به سخن آمدند و آن دسته كهحرام و نجس و از ولايت ما دور بودند، ساكت ماندند. (23)
2. آيت الله شيخ مشكور مى گويد: قلبم متوجه خدا و مظلوميت اميرالمؤ منين عليهالسلام گرديد
اين جانب منصوره سادات بروجردى صبيه آيت الله بروجردى قضيه مرحوم آيت الله شيخمشكور را كه در كتاب تنبيه الناس آيت الله بروجردى ، ابوى اين جانب آمده است بهرشته تحرير در آورده ام . اميد است مورد رضايت آن يگانه مظلوم تاريخ و فرزندبزرگوارشان ماه بنى هاشم باب الحوائج عليه السلام قرار گيرد ان شاء الله .
آيت الله شيخ مشكور از علماى نجف اشرف در حدود صد و هشتادسال قبل بوده اند كه در آن جا در صحن مطهر اميرالمؤ منين على عليه السلام نماز جماعتاقامه مى كردند. روزى ايشان به كوفه تشريف مى برند در آن جا يعنى بيرون مسجد مىبينند عربى از اهالى حبشه خيلى گريه مى كند و به عربى مى گويد: قربانشمشيرت بشوم يا اين ملجم كه مردم را از وجود على عليه السلام خلاص كردى . ايشان ،يعنى آقاى مشكور جلو مى رود و مى گويد: غرض شما چيست ؟
مى گويد من از اهالى زنگبار هستم ، آمده ام براى زيارت قبر ابن ملجم . به او مى گويد:قبر ابن ملجم اين جا نيست اشتباه كردى . مرد عرب مى گويد: به من نشان بده كجاست ؟ اورا داخل خندق مى آورد كنار رودخانه اى كه پشت كوفه است و جاى خلوتى است ، به او مىگويد: قبر ابن ملجم اين جاست او همان طور كه خود را روى شنها انداخته و براى ابن ملجماظهار علاقه مى كرد آيت الله شيخ مشكور مى گويد: قلبم متوجه خدا و مظلوميت اميرالمؤمنين عليه السلام گرديد و گرزقوى كه عرب ها به كمر دارند. دست را بردم و به اميدخدا و خوشنودى اميرالمؤ منين على عليه السلام به عنوان تولى و تبرى زدم با همانگرز قيرى كه عرب ها به آن واحد يموت مى گويند زدم سر آن دشمن ولايت على عليهالسلام از آن جا بيرون آمدم . ناگهان صداى شرطى عراقى آمد: قم . يعنى بايست ، منايستادم و گفت : شما با يك نفر ديگر بوديد او كجا رفت ؟ گفتم سگى همراهم بود نهانسان . گفت : همان سگ را چه كارى كردى ، گفتم : موجب اذيت بود، او را كشتم ، گفت :برويم لاشه او را بينيم . اجمالا همين طور كه مى رفتم قلبم را متوجه خدا و ولايت الهىعلى عليه السلام كردم . از اميرالمؤ منين على عليه السلام خواستم كه مرا از تنگ هاىنجات دهند. به خدا قسم وقتى كه داخل خندق شديم به اذن خدا و معجزه آقا اميرالمؤ منينعليه السلام ديديم از كله تا كمر سگ شده و مسخ گرديده و از كمر به پائين شبيه آدمىاست . پس از اين كه شرطى او را ديد گفت :
اين معجزه اى از طرف اميرالمؤ منين تو را به حق آقا على عليه السلام قسم مى دهم حقيقت رابه من بگو تا من هم بينا شوم و شيعه گردم . پس از اينكه شيخ مشكور ماجرا را به او مىگويد، شرطى عراقى بلند بلند مى گويد اشهد ان عليا ولى الله ، سپس حقير اينمطلب را از مرحوم آقاى مشكورى كه در قلهك امام جماعت آن جا و فرزند بزرگوار ايشانبود پرسيدم و ايشان گفتند كه در نجف اشرف پس از اين معجزه بسيارى به مذهب تشيعگرويدند.
3. مگر شما به واسطه من از خدا نخواسته بوديد و هابيها شكست بخورند؟!
همچنين در كتاب تنبيه الناس آيت الله بروجردى در صفحه هفتم كتاب ، معجزه ديگرى ازحضرت على عليه السلام آمده است كه آن را نيز تيمنا و تبركا مى نويسيم . تقريبا دردويست سال قبل وهابى ها به قبور عراق و قبر سيدالشهداء در كربلا حمله كردند و غارتكردند و سپس به نجف اشرف هجوم آوردند. چون نجف دورش ديوار بود نتوانستند كارىانجام دهند و مدتى نجف در محاصره وهابى ها بود شب جمعه اى گروهى از علماى نجف بهحضرت متوسل شدند كه رفع اين غائله شود در همان شبتوسل ، عده اى زياد خواب ديدند كه جزء مكاشفه بود ديدند اميرالمؤ منين على عليهالسلام دست هاى مباركش را بالا زده و سياه است .سوال كردند: يا اميرالمؤ منين ، چرا دست هاى شما سياه است ؟ فرمودند: مگر شما بهواسطه من از خدا نخواسته بوديد وهابى ها شكست بخورند. ازاول شب تا حالا هر چه گلوله آمده به شهر نجف اشرف با دست گرفته و به طرف آنهاپرتاپ كردم و بدانيد آنها شكست خوردند.
اول اذن صبح آنها را تعقيب كنيد، و درهاى دروازه را باز كنيد و آنها را بكشيد كه قطعاشكست خورده اند. چون مردم به همديگر خواب شب را بازگو كردند.اول اذان صبح دروازه را باز كردند و آن ها فرار كردند و مسلمين آنها را تعقيب كردند وبسيارى از آن ها را كشتند.
(فقطع دابر القوم الذين ظلموا آل محمد و الحمدلله رب العالمين ).

next page

fehrest page